بنلی ازکجاآغازشد؟
بنلی در سال 1911 در پسارو، ایتالیا تأسیس شد، که احتمالاً آن را به قدیمیترین کارخانه موتورسیکلت ایتالیایی تبدیل میکند. (موتو گوزی – قدیمی ترین کارخانه موتور سیکلت سازی بدون توقف – در سال 1921 تاسیس شد و پژو به دلیل تاسیس در سال 1898، قدیمی ترین و هنوز هم تولید کننده کارخانه موتور سیکلت در جهان است.) پس از از دست دادن همسرش، بیوه ترزا بونی بنلی تمام سرمایه گذاری ها را انجام داد. سرمایه خانواده را به این تجارت وارد کرد به این امید که کار ثابتی برای شش پسرش فراهم کند: جوزپه، جیووانی، فرانچسکو، فیلیپو، دومنیکو و آنتونیو (“تونینو”). او همچنین جوزپه و جیووانی را برای تحصیل در رشته مهندسی به سوئیس فرستاد. در ابتدا این کسب و کار علاوه بر 5 برادر مشغول به کار، 6 کارمند داشت (تونینو به دلیل جوانی کار نمی کرد.)
در ابتدا، فقط گاراژ بنلی بود که دوچرخه و موتورسیکلت را تعمیر می کرد، اما قبلاً قادر به تولید تمام قطعات یدکی مورد نیاز برای تعمیر بود.[1] در طول جنگ جهانی اول، بنلی سخت کار کرد تا قطعات ماشینهای ایتالیایی را در جنگ تعمیر کند و در سال 1919 اولین موتور سیکلت به عموم ارائه شد. در سال 1920، این شرکت اولین موتور کامل خود را در داخل ساخت، یک مدل تک سیلندر دو زمانه 75 سی سی، که بلافاصله با قاب دوچرخه سازگار شد. یک سال بعد در سال 1921، بنلی اولین موتورسیکلت خود را با استفاده از موتور خود ساخت که در آن زمان به یک مدل 98 سی سی تبدیل شده بود.
اما موفقترین موتوری که بنلی را در عرصه ملی و بینالمللی شناخته شد، موتور 175 سانتیمتر مربعی 4 زمانه با توزیع «آبشار» و میل بادامک بالای سردر سال 1927 بود، راهحلی جسورانه و پیچیده که به زودی به «علامت تجاری» پسارو تبدیل شد. خانه جوزپه بنلی از الگوبرداری یک موتور توسط ادوارد ترنر که در سال 1925 در مجله فرانسوی Moto Revue منتشر شده بود الهام گرفت.
جوزپه، برای شکست دادن رقبا، وقت خود را تلف نکرد و به طور کامل آن پروژه را با ارائه یک راه حل ساده مبتکرانه برای از بین بردن اثرات منفی انبساط حرارتی که این برنامه ها را تحت تأثیر قرار می داد، دوباره تغییرداد.
پنج چرخ دنده استوانه ای با دندانه های مستقیم توزیع (یکی از میل لنگ، سه دور آرام، یکی از میل بادامک) در یک جعبه آلومینیومی نازک که در سمت راست موتور قرار گرفته بود، که در بالای آن نصب می شد، قرار می گرفت. “کاستلتتو” توزیع با میل بادامک و هالتر ضمیمه شده است. کلا به سر موتور ثابت نشده بود، اما کوپلینگ را با درجه ای آزادمی کرد. راه حل شامل قرار دادن دو پیچ با ساقه تا حدی رزوه شده (ستون) در دو سوراخ در پایه بود و روی دو تا از چهار شاخ محکم پیچ می شد. قسمت رزوه دار محکم به سر متصل می شد، در حالی که قسمت پیچ رزوه شده یک جفت آزاد اما بسیار دقیق با دو سوراخ در پایه ایجاد می کرد. پیچ ها را سفت می کردند تا پایه را “له نکنند”، بلکه بتوانند یک بازی چند دهم میلی متری به اندازه کافی برای دو “بلوک” (جعبه) باقی بگذارند.
انواع قدیمی بنلی
دو سال پس از آن، با استفاده از نسخه ای که مخصوص مسابقات طراحی شده بود، تونینو “وحشتناک” به پیست رفت. او استعداد طبیعی خارقالعادهای را بهعنوان یک سوارکار از خود نشان داد و حرفهای بسیار موفق را آغاز کرد که نشان دهنده ظرفیت استثنایی شرکت برای توسعه و تولید بود. تونینو بنلی سوار بر Benelli 175، چهار عنوان قهرمانی ایتالیا را در پنج سال به دست آورد: در سال های 1927، 1928 و 1930 با نسخه تک موتور میل بادامک بالانسری (SOHC) و در سال 1931 با نسخه دو میل بادامک بالانسر (DOHC). متأسفانه یک تصادف بد در GP تیگولیو در سال 1932 به زندگی کوتاه و درخشان او پایان داد. در 27 سپتامبر 1937 تونینو در پی یک تصادف جاده ای درگذشت.
با نزدیک شدن به جنگ جهانی دوم، شرکت بنلی با موتورسیکلتهایی با موتور چهار سیلندر خطی سوپرشارژر 250 سیسی که برای مسابقات با میل بادامک دوگانه بالانسر، خنککننده مایع و کمپرسور پرهای طراحی شده بود، با حداکثر قدرت 52 اسب بخار در 10000 دور طراحی شد.
در پایان درگیری، بخش زیادی از کارخانه ویران شد، تجهیزات پراکنده یا آسیب دیدند و سه یا چهار سال طول کشید تا کسب و کار دوباره دراین شرایط نامساعد و سخت راه اندازی شود. بنلی برای جبران منابع مالی کمیاب، هزار موتورسیکلت را خریداری کرد که توسط ارتش های متخاصم در میدان های جنگ رها شده بود تا آنها را برای استفاده غیرنظامی بازسازی کند. جوزپه بنلی پس از اختلافات آشتی ناپذیر با برادرانش در مورد استراتژی های تولیدی، از شرکت جدا شد و ابتدا بی بی سی اتومبیل را در سال 1946 و پس ازآن موتوبی رادر سال 1952 تأسیس کرد. مدیریت کارخانه بنلی به برادر دوم جیووانی واگذار شد که در طراحی ضعیف بود. استعدادهای برادر بزرگتر جیووانی قابل توجه و دارای مهارت های سازمانی بالایی بود و همواره دستگاه تولیدی شرکت را مدیریت می کرد. جیووانی تحت هدایت او دستورالعمل های مدل تولد دوباره را به طراحان ارائه می دهد:
Letizia: موتورسیکلت جدید باید سبک، قابل اعتماد و ارزان باشد. اینگونه بود که مدل Letizia متولد شد، مجهز به موتور دو زمانه (ارزانتر از 4 زمانه) 98 سانتیمتر مربع با چهار بلبرینگ ، نصب شده بر روی یک قاب ضروری، اما ازلاستیک در هر دو محور.
“لتیزیا”: پیشرو موتورسیکلت مشهورترین مدل پس از جنگ بنلی بود. “لئونچینو”: (شیر کوچک). این موتور از سال 1950 تا 1960 در حدود 45000 دستگاه تولید شد، رایجترین موتور آن 125 سانتیمتر مکعب دو زمانه بود، اما همچنین 150 سانتیمتر مکعب برای نسخه «سه چرخ» و 125 سانتیمتر مکعب چهار زمانه با توزیع به «آبشاری»، که بلافاصله کنار گذاشته شد. راه حلی قابل اطمینان برای مشکلات بود.
از دهه 1960، در زمان بحران بزرگ بازار در ایتالیا، بنلی تعادل خود را با صادرات به ایالات متحده حفظ کرده است. در دهه شصت او دو مسیر مختلف را برای فروش در خارج از کشور انتخاب کرد:
از طریق واردکننده Cosmopolitan و با بخش Montgomery و مدل های زیر را ارائه کرد:
Volcano: اسکوتر کم چرخ برگرفته از مینی کراس اما با حجم 180 سی سی
Buzzer/Hurricane/Dynamo/Hornet: اسکوتر چرخ دار کوچک با موتور 65 سی سی (به جای 50 سی سی که در ایتالیا فروخته می شد). در مقایسه با مدل های فروخته شده در ایتالیا، نام ها و برخی جزئیات تغییر کرده است.
Mojave 260/360: از شاسی و ظاهر تورنادو استفاده کرد در حالی که موتوربه 4 زمانه 175 سی سی افزایش یافت. این موتور سیکلت، که همچنین در ابتدای کار Scrambler پیشنهاد شده است، حاضربودکه در فروشگاه ها ارائه شود.
Tornado 650ماکسی دو سیلندر ابتدا در ایالات متحده و سپس در اروپا به بازار عرضه شد. ظاهرا کاملاً متفاوت هستند، اما ویژگی خاص، نوع شاسی متیس است که توسط استیو مک کوئین برجسته شده است. این بازیگر در واردکننده Cosmopolitanو مونتگومری وارد بود.
. «تورنادو» به دلیل قابلیت اطمینان و عملکرد بالا، با وجود وزن تا حدودی سنگینش در 480 پوند (220 کیلوگرم) شهرت پیدا کرد. بنلی در زمان جهش خود ادعا کرد که تورنادو قادر به 57 اسب بخار در 7400 دور در دقیقه برای حداکثر سرعت 117 مایل در ساعت است. تورنادو (بعداً تورنادو S) پس از سال 1974 متوقف شد، زمانی که بنلی مجموعه ای از “مولتی ها” را معرفی کرد که برای رقابت با تریپل و چهارنفره ژاپنی طراحی شده بود.
